Coban

COBAN

Seher vakti,
dag dibinde
bir coban
gezer caresiz
umut pesinde.
Bir sogani var
aksam kestigi,
yüzünde sabah,
gözünde capak..
bir de ayaginda
cerkez lastigi..
Gezer öyle dag
tas,
bayir cayir,
kurt yemis ama,
safak yememis
sürü, deyi.
Yani racon!
Kimi hayalini
güder,askini,
umutlarini..Kimi,
saba makamindan
bir islikla,
eslik etmektedir
cingiraklarina
sürünün.
Hep daglara,
daglarina sevdasinin,
hep onlara siginir..
Ova´nin hukuku,
dag´in adaleti
kavalina dökülür
hasreti..baba dan kalma
sefaleti,aksamdan
kalma ekmek
kirintilari ve yeni
sagdigi sütün
tadinda memleketi..

A.Kadir Celik

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License